|
www.beelddenkers.nl
| |
Dyscalculie
Definitie:
Dyscalculie is een leerstoornis die ontstaat als gevolg van stoornissen in
de cognitieve (het kunnen omgaan met de verwerking van informatie en kennis)
ontwikkeling van het kind. Dit houdt het verwerken, organiseren, bewaren en
weer ophalen van informatie in de hersenen in. Stoornissen in de cognitieve
ontwikkeling kunnen het gevolg van een hersenbeschadiging of erfelijk van
aard zijn. Daarnaast kunnen stoornissen optreden bij ernstige didactische en
pedagogische verwaarlozing.
Wil men van
dyscalculie bij een kind spreken dan moet er sprake zijn van een (ruime)achterstand
in rekenen in vergelijking met leeftijdgenoten. Daarnaast moeten er geen
andere stoornissen en geen gestoorde ruimtelijke ontwikkeling aanwezig zijn.
De aanwezigheid van een stoornis en of een afwijking in de ruimtelijke
ontwikkeling kunnen ook als oorzaak functioneren voor het voorkomen van
rekenproblemen bij het kind. In zo'n geval spreekt men van secundaire
leerstoornissen.
Men spreekt vaak ook
van dyscalculie als leerlingen blijvende en opvallende moeilijkheden hebben
met rekenvaardigheden en wiskunde en dit ondanks een normale intelligentie.
Deze leerlingen kunnen moeilijkheden hebben met het begrijpen van de
wiskunde, maar de moeilijkheden kunnen zich ook uiten in opvallend veel
rekenfouten zonder gemis aan begrip.
Deze term (dyscalculie)
is minder bekend dan dyslexie. De letterlijke betekenis is: 'slecht kunnen
rekenen'. Als een kind niet goed kan rekenen heeft dat in de basisschool
minder consequenties dan als er met lezen iets aan de hand is, omdat rekenen
een veel kleinere rol speelt bij de andere vakken.
Waarmee kunnen
problemen met rekenen zoal te maken hebben?
-
een kind kan over
zwakke intellectuele mogelijkheden beschikken, wat zichtbaar wordt bij
alle leergebieden
-
er kan sprake
zijn van een leesprobleem, waardoor leessommen extra moeite kosten (redactiesommen)
-
er kunnen
problemen zijn met de rekenmethode en soms ook met het lesgeven; dan
ligt het aan het onderwijs
Als de oorzaak niet
in het bovenstaande ligt, dan moeten we kijken hoe het kind zich de
basisvaardigheden eigen maakt:
-
Herkent het kind
de getalsymbolen? Is er een directe koppeling tussen het zien van het
cijfer 5 en het daarbij behorende aantal? En ook andersom: roept het
cijfer 5 ook de hoeveelheid op dat erbij hoort? Hoe zit het met het
begrip van de tekens, zoals +, - en =?
-
Verder spelen
geheugenproblemen nogal eens een rol. Al rekenend raken ze de informatie
kwijt uit hun werkgeheugen (korte termijn geheugen).
-
De
basisvaardigheden van optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen
komen er niet in (automatisering).
-
Ook de manier van
werken die het kind hanteert kan een bron van verwarring zijn (strategie).
Vaak is de instructie
niet voldoende en is verlengde instructie nodig. Anders beginnen ze zo maar
aan een som, of komen in tegendeel juist niet tot werken.
Pas als deze
problemen bij een goede begeleiding na 6 maanden van intensief werken
hardnekkig blijken te zijn, zouden we van kenmerken van dyscalculie kunnen
spreken.
Er zijn ook kinderen
die qua intelligentie een bepaald profiel laten zien. Deze kinderen
ontwikkelen de praktisch intelligentie een stuk minder snel dan de
taalgebonden intelligentie. Vaak spreekt men dan van een performale
leerstoornis (Non-verbal Language Disorder).
Om erachter te komen
of er bij uw kind sprake is van dyscalculie of een andere niet-taalgebonden
leerstoornis is een gespecialiseerd onderzoek noodzakelijk.
HOME (www.orthopedagogiek.com)
|
te
Boxtel en omgeving
De rijschool
voor mensen met faalangst en leerproblemen
