Website orthopedagogiek

 Aanvraagformulier intelligentietest (capaciteitenonderzoek)
 

 


Depressieve stoornis: gedurende ten minste twee weken bijna dagelijks optreden van vijf of meer van de volgende symptomen, waarvan ten minste ťťn van de twee eerste symptomen obligaat is:
  • depressieve stemming gedurende het grootste deel van de dag;
  • duidelijke vermindering van interesse of plezier in bijna alle activiteiten;
  • duidelijke gewichtsvermindering of gewichtstoename;
  • slapeloosheid of overmatig slapen;
  • psychomotorische agitatie of remming;
  • moeheid of verlies van energie;
  • gevoelens van waardeloosheid of buitensporige of onterechte schuldgevoelens;
  • concentratieproblemen of besluiteloosheid;
  • gedachten aan de dood, suÔcidegedachten of -plannen.

RICHTLIJNEN DIAGNOSTIEK

Neem voldoende tijd voor de anamnese, accepteer stiltes, let op gedrag en psychomotoriek.

Denk aan een depressieve stoornis bij:

  • sombere stemming of sombere indruk door weinig oogcontact, monotone spraak en trage motoriek;
  • frequent spreekuurbezoek en wisselende klachten;
  • aanhoudende moeheid of klachten zonder lichamelijke oorzaak;
  • chronische pijnklachten;
  • klachten van nervositeit, slapeloosheid, verzoek om slaapmiddelen of kalmerende middelen.

Risicogroepen zijn patiŽnten met een depressieve stoornis of suÔcidepogingen in het verleden of met (eerstegraads) familieleden met een depressieve stoornis of suÔcidepogingen, patiŽnten met een ernstige lichamelijke ziekte, alcohol- of drugsproblemen of angst- en paniekstoornissen.

Anamnese

Vraag naar/beoordeel :
  • sombere stemming, depressieve gevoelens of zwaar op de hand zijn;
  • interesseverlies, niet meer kunnen genieten.

Vraag bij een bevestigend antwoord op ťťn van deze vragen door naar:

  • besluiteloosheid, concentratieproblemen;
  • gevoelens van waardeloosheid, schuldgevoelens;
  • agitatie, prikkelbaarheid, rusteloosheid;
  • remming, alsof alles trager verloopt;
  • moeheid, energieverlies, slaapproblemen;
  • verandering van eetlust of gewicht;
  • gedachten aan de dood, suÔcidegedachten.

Vervolgens:

  • Beoordeel bij gedachten aan de dood het suÔciderisico door het nagaan van doodswens, dwingende suÔcidegedachten, uitgewerkt suÔcideplan, eerdere suÔcidepogingen, suÔcidepogingen in de familie.
  • Ga na of er in het verleden ingrijpende gebeurtenissen zijn voorgevallen.
  • Informeer naar levens- en werkomstandigheden en eventuele problemen daarin.
  • Ga na of er hallucinaties of wanen of manische episoden zijn.
  • Ga na of er sprake is van angst of paniek, alcohol- of drugsproblemen.
  • Sluit door een gerichte anamnese lichamelijke aandoeningen uit, in het bijzonder hypothyreoÔde, dementie of ziekte van Parkinson.

Lichamelijk en aanvullend onderzoek

Dergelijk onderzoek is alleen nodig bij aanwijzingen in de anamnese voor andere aandoeningen.

Evaluatie

Stel de diagnose depressieve stoornis als wordt voldaan aan de criteria genoemd onder ĎBegrippení en maak een inschatting van de lijdensdruk en van de mate van disfunctioneren. Let op een combinatie met angststoornis en alcohol- of drugsproblemen; zie de NHG-Standaard Angststoornissen en Problematisch alcoholgebruik.

RICHTLIJNEN BELEID

Kies in overleg met de patiŽnt uit behandeling door de huisarts (zie onder), psychologische interventie in de eerste lijn, psychotherapie of multidisciplinaire behandeling in een GGZ-instelling of PAAZ. Voorwaarde voor eventuele gecombineerde zorg is een goede afstemming tussen de behandelaars.

Voorlichting

  • Depressieve stoornis komt frequent voor. De stoornis kan beschouwd worden als ziekte en is geen persoonlijke zwakte of karakterafwijking.
  • Het beloop is redelijk gunstig, de helft van de patiŽnten herstelt in drie tot vier maanden.
  • Stel niet te veel eisen aan jezelf, richt de blik vooral op het heden, zorg voor structuur in de dag, voldoende lichaamsbeweging, voldoende sociale contacten, blijf eventueel werken en vermijd overmatig alcoholgebruik.

Begeleiding

  • In het begin (twee)wekelijkse contacten, later geleidelijk minder frequent. Evalueer steeds het beloop.
  • Raad aan sleutelfiguren in de omgeving in te lichten.
  • Besteed aandacht aan teleurstelling, verdriet, krenking of woede en uitlokkende factoren.
  • Stel haalbare dagelijkse doelen en moedig aan te doen waar men nog wťl plezier in heeft.

Medicamenteuze behandeling

Kies voor toevoeging van medicijnen afhankelijk van lijdensdruk, disfunctioneren en voorkeur van de patiŽnt. Leg uit dat het effect op de stemming pas na twee tot vier weken merkbaar is en dat in het begin bijwerkingen kunnen optreden. Bij de keuze voor een TCA of SSRI spelen naast contra-indicaties de potentiŽle bijwerkingen en eerdere ervaringen een rol.
  • TCA's (hebben de voorkeur bij extrapiramidale verschijnselen, bij NSAID- of antipsychoticagebruik): amitriptyline, imipramine of nortriptyline 75 mg voor het slapen, in twee weken geleidelijk verhogen tot 150 mg; bij ouderen starten met 25 mg, verhogen tot 75 mg. Bij alle patiŽntencategorieŽn: bij onvoldoende effect na vier tot zes weken de dosis verhogen met 25 mg per twee tot drie dagen tot effect optreedt; maximale dosis 300 mg. Bijwerkingen: duizeligheid, obstipatie, droge mond, wazig zien en transpireren.
  • SSRI's (hebben de voorkeur bij recent hartinfarct, hartfalen, hartritmestoornissen, bemoeilijkte mictie, onbehandeld glaucoom): fluvoxamine 100 mg Ďs avonds, paroxetine 20 mg Ďs morgens of sertraline 50 mg ťťnmaal daags. Bij onvoldoende effect na vier tot zes weken de dosis verdubbelen; maximale dosering respectievelijk 300, 60 en 200 mg per dag. Bijwerkingen: misselijkheid, diarree, angst, agitatie, nervositeit, slapeloosheid, hoofdpijn.
  • Bij geen respons of onacceptabele bijwerkingen de medicatie vervolgens uitsluipen en eventueel een antidepressivum uit de andere groep proberen.
  • Behandel tot zes maanden na het verdwijnen van de depressie; daarna uitsluipen in vier weken.
  • Bij angst of agitatie zo nodig benzodiazepinen voorschrijven, maximaal twee tot zes weken.
  • Bij recidiverende of chronische depressie: overweeg een onderhoudsbehandeling.

Verwijzing

Verwijs voor psychologische interventie of psychotherapie:
  • als in overleg met de patiŽnt primair voor deze behandeling wordt gekozen;
  • bij onvoldoende effect van begeleiding en behandeling door de huisarts;
  • bij onacceptabele bijwerkingen van antidepressiva;
  • bij ernstige psychosociale problemen;
  • bij persoonlijkheidsstoornissen die het herstel belemmeren.

Verwijs naar een psychiater:

  • bij ernstig sociaal disfunctioneren, ondanks begeleiding en ingestelde behandeling;
  • bij een sterk verhoogd suÔciderisico;
  • bij een bipolaire of psychotische depressie.

Bron: http://nhg.artsennet.nl

 

Send mail to jpm.voets@orthopedagogiek.com with questions or comments about this web site.
Copyright © 1998
Last modified: 24/9/2017