Er bestaan meerdere varianten van de ziekte met symptomen, welke zowel verschillen in ernst als in 'richting' (depressief of veel te druk en te opgewekt).

Zo kan een MD-episode uiteenlopen van een lichte tot ernstige depressie gedurende weken of langer tot lichte hypomane stemmingen en tot ernstige manieën, soms tot psychoses toe.

Meestal 'begint' de MDS bij jonge mensen in de leeftijd van ca. 16-25 jaar, maar de stoornis kan ook achter in de dertig voor het eerst optreden.

De schade van MDS kan bij vroegtijdige diagnose en goede behandeling belangrijk worden beperkt. Volgens recente statistiek in de psychiatrie heeft ca. 1% van alle volwassenen vanaf 16 jaar en ouder in minder of meerdere mate last van MDS.

In Nederland zijn er ca. 100.000 volwassenen met deze stoornis. MDS is meestal erfelijk bepaald en wordt dikwijls manifest onder invloed van allerlei sterk belastende sociale factoren.

MDS komt voor in alle sociale klassen en komt evenveel voor bij vrouwen als bij mannen.

In manische episodes kan men ontregeld raken, hetgeen zich uit in afwijkend sociaal gedrag, in wekenlange slapeloosheid, in over-activiteit en in onverantwoord omgaan met geld en bezit.

Hoewel een manie zonder behandeling na een maand of zes in de regel vanzelf 'uitdooft', wordt het dikwijls nodig geacht de patiënt tegen zichzelf te beschermen.

Dit teneinde schade in allerlei relaties, in het persoonlijke vlak, bij studie en op het werk zoveel mogelijk te beperken. Hiertoe is meestal een korte opname van enkele maanden in een psychiatrische afdeling van een ziekenhuis of in een psychiatrisch ziekenhuis noodzakelijk om in een sfeer van rust een juiste diagnose te kunnen stellen bij de patiënt en deze op de hierbij passende medicijnen in te stellen.

Dit is vooral bij MD-patiënten van belang, omdat de benodigde hoeveelheid medicijnen -bij gebruik van -lithium- kritisch is.

De -Lithiumspiegel in het bloed mag schommelen binnen een smal toepassings-venster tussen een bepaalde minimum- en maximum-waarde.

Contrôle van het lithiumgehalte in het bloed is nodig, omdat de natuurlijke afvoer van lithium uit het bloed via lever en vooral via de nieren per persoon sterk verschilt.

Lithium wordt bij MDS het meest voorgeschreven. Het merendeel van de gebruikers (ca. 70%) heeft er baat bij.

Voor mensen, die met lithium niet geholpen worden, zijn er andere stemmings-stabilisatoren.

Men meent, dat de bipolaire stemmingsstoornis wordt veroorzaakt door onbalans van de neurotransmitters in de hersenen. De ziekte wordt bij de meeste MD-ers in de Westerse wereld behandeld met lithium en/of andere stemmings-stabilisatoren en zonodig met antidepressiva en tijdelijk slaap- of kalmeringsmiddelen.

De NSMD hoopt met deze Homepage en met diverse artikelen in ons blad "PLUSminus" over MDS diegenen te bereiken, welke zelf van tijd tot tijd lijden aan ernstige stemmingsstoornissen of die in hun naaste omgeving mensen kennen, die -te oordelen naar gedrag- mogelijk last kunnen hebben van deze handicap.

Indien dit laatste het geval is, is het beslist wenselijk, dat de betreffende man of vrouw in behandeling komt bij een psychiater.

In de praktijk geschiedt dit meestal door verwijzing van de huisarts naar een psychiater bij een PAAZ-afdeling van een algemeen ziekenhuis of door verwijzing naar het Riagg. Men kan ook direct contact opnemen met het Riagg.

Voor verder informatie: http://www.antenna.nl/nsmd/indexpat.html