Taalstoornissen

Taalproblemen onderscheiden

Bij kinderen met taalproblemen maken we onderscheid tussen een primaire taalstoornis, een secundaire taalstoornis en een taalstoornis als uiting van een onderliggende neurologische stoornis.

• Bij een primaire taalstoornis hebben we te maken met kinderen die uitsluitend problemen hebben in de taalontwikkeling.
• Bij secundaire taalstoornissen loopt de taalontwikkeling achter als gevolg van een andere stoornis zoals autisme of verstandelijke handicap.
• Bij taalstoornissen die mogelijk een uiting zijn van een neurologische stoornis kunnen we denken aan taalproblemen in relatie tot diverse afwijkingen van het spier- en/of zenuwstelsel.

Bij mij, als orthopedagoog met specialisatie leerstoornissen,  komen in principe niet de kinderen met een primaire taalstoornis. Dit betekent overigens niet dat een primaire taalstoornis een kleinigheidje is. Primaire taalstoornissen zijn ernstige problemen die negatieve gevolgen kunnen hebben voor de ontwikkeling van andere cognitieve functies. Taal heeft niet alleen een sociale en intellectuele functie, maar is ook een communicatiemiddel waarmee emoties worden uitgedrukt. Het gevolg is dat wanneer de communicatie spaak loopt dit zowel invloed heeft op de intellectuele ontwikkeling als op de ontwikkeling van sociale interactie en het hanteren van emoties. Op speciale afdelingen (b.v. Herlaarhof-Vught) worden kinderen neurologisch onderzocht en behandeld. De kinderneurologische diagnostiek wordt ondersteund door onderzoek van de kant van (neuro)psychologie, logopedie, fysiotherapie en orthopedagogiek. Niet-medische behandeling van kinderen met taal-/spraakstoornissen doen ze in principe niet.